ที่สุดแห่งความคะนองทำเหมือนคนไม่รักชีวิต


การเล่นกระโดดปีนป่ายผาดโผนเหมือนคนไม่รักชีวิต ทำเพื่อความคึกคะนองและปลดปล่อยอารมของตัวเอง ท้าทายความหวาดเสียวของตัวเองและผู้พบเห็นเป็นอย่างมากปากัวร์ (Pakour) เป็นกีฬาที่เน้นการเคลื่อนไหวของร่างกายด้วยท่าทางที่เป็นธรรมชาติ โดยใช้ทักษะ การวิ่ง กระโดด ปีนป่าย ทรงตัว หรือ ท่าทางพิเศษอื่นๆ โดยปราศจากอุปกรณ์ช่วยเหลือใดๆ จากจุดหนึ่งไปสู่จุดหนึ่ง เพื่อผ่านสิ่งกีดขวาง และ อุปสรรคต่างๆ เพื่อไปให้ถึงจุดหมายได้อย่างมีประสิทธิภาพที่สุด ซึ่งจะต่างกับฟรีรันนิ่ง (Free Running) เล็กน้อยคือ ปากัวร์ จะมีการตีลังกาน้อยกว่า เน้นการปีนป่ายมากกว่า ทำให้ผู้เล่นต้องมีร่างกายแข็งแรง และต้องเคลื่อนที่ให้คล่องแคล่ว ว่องไวการเล่นปากัวร์นั้น เป็นหนึ่งในศาสตร์การออกกำลังกายที่เรียกกันว่า Martial Arts ได้ฝึกทั้งความอดทน ความแข็งแรงของร่างกาย ความสมดุล และ ความคิดสร้างสรรค์ เพื่อวางแผนที่จะข้ามผ่านอุปสรรคต่างๆ ในระหว่างที่เรากระโดดเคลื่อนไหวไปข้างหน้าได้อีกด้วย นี่แหละ จุดเด่นที่เราจะได้มากกว่าการเล่นเวทในฟิตเนส

แล้วปาร์กัวร์คืออะไร?

ปาร์กัวร์ (parkour) มาจากภาษาฝรั่งเศส แปลว่า “วิ่งทุกที่” และถือกำเนิดในประเทศฝรั่งเศส คิดค้นโดย เดวิด เบลเลอ (David Belle) เป็นกีฬา extreme ตามท้องถนนหรือ street sport ใช้เมืองทั้งเมืองเป็นสนามฝึกซ้อมในการวิ่งข้ามสิ่งกีดขวางและอุปสรรคต่างๆ เมื่อได้รับความนิยมจึงมีชื่อเรียกแบบสากลว่าฟรีรันนิง (free running) แต่ปัจจุบันปาร์กัวร์กับฟรีรันนิงมีความแตกต่างกัน โดยโค้ชแชมป์เล่าว่า

“ปาร์กัวร์มันมีมา 20 กว่าปีแล้ว แต่พอผ่านไปได้สัก 10 ปี ก็เริ่มแยกออกไปเป็นฟรีรันนิงและปาร์กัวร์ จริงๆ แล้วมันคืออันเดียวกัน แต่ฟรีรันนิงจะใส่ทักษะยิมนาสติกเข้าไป การตีลังกา หมุน กระโดดตัวเกลียว เลยดูเป็นเหมือนกีฬาที่ค่อนข้างอันตรายและหวือหวา ซึ่งจริงๆ แล้วไม่ใช่ มันเป็นกีฬาที่เซฟมาก สอนให้คนรู้จักเคลื่อนไหวด้วยความคล่องตัวให้เร็วที่สุดและเซฟตัวเองมากที่สุด”